ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΒΙΟΤΕΧΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ 1940

2013
Άρθρο του προέδρου του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης, Π. Παπαδόπουλου στη 'Ναυτεμπορική'
Ημερομηνία: 8 Σεπτεμβρίου 2013 11:38:14


Στροφή σε μία νέα αναπτυξιακή φιλοσοφία, με έμφαση την εξωστρέφεια

Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, και δη οι βιοτεχνίες που καθημερινά προσθέτουν νέους κρίκους στην αλυσίδα των λουκέτων εξελίσσονται στους μεγάλους χαμένους της οικονομικής ανομβρίας που ταλαιπωρεί τη χώρα μας. Αυτό που πρέπει όλοι να αντιληφθούμε είναι ότι οι ανελέητες φοροεπιδρομές επί δικαίων και αδίκων και η πρωτοφανής λιτότητα δεν μπορούν να έχουν θετικά αποτελέσματα, αντίθετα συνεχίζουμε να βουλιάζουμε σε ένα βαρέλι χωρίς πάτο. Στο πλαίσιο αυτό και σε μία προσπάθεια επιβίωσης ο βιοτεχνικός κόσμος θα πρέπει να στραφεί σε μία νέα αναπτυξιακή φιλοσοφία που θα στηρίζεται στην εξωστρέφεια και σε νέες παραγωγικές δραστηριότητες.

Είναι δεδομένο ότι για να επιτευχθεί, ο στόχος της εξωστρέφειας απαιτείται σκληρή και επίπονη δουλειά, δημιουργία καινοτόμων προϊόντων από την πλευρά των επιχειρηματιών και συναίνεση και υπευθυνότητα από την πολιτεία και τους παραγωγικούς φορείς. Επιπλέον χρειάζεται να παράγουμε περισσότερα προϊόντα, τα οποία θα εξάγονται και θα καταναλώνονται όχι μόνο εντός, αλλά και εκτός των συνόρων μας. Την ίδια ώρα τροχοπέδη στην ενίσχυση της εξωστρέφειας παίζει η έλλειψη ρευστότητας.

Μπορεί να χρησιμοποιείται τα τελευταία χρόνια ως καραμέλα από τα χείλη εκπροσώπων των παραγωγικών φορέων, ωστόσο το βασικό ζητούμενο και παράλληλα το βασικότερο καθημερινό αγκάθι της επιχειρηματικής κοινότητας και δη του βιοτεχνικού κόσμου είναι η έλλειψη ρευστότητας και οι ευφάνταστες αλλαγές, προς το δυσμενέστερο, στη φορολόγηση. Η οικονομική ανομβρία στα ταμεία των επιχειρήσεων και η δυσκολία πολλών εξ αυτών να καλύψουν ακόμη και λειτουργικές τους δαπάνες οδηγούν στην αύξηση της ανεργίας και σε συνεχή μαρασμό του επιχειρείν.

Οι τράπεζες μετ΄ επιτάσεως συνεχίζουν να κρατούν τις στρόφιγγες της δανειοδότησης κλειστές. Την ίδια ώρα λαμβάνονται ανελέητα φορομπηχτικά μέτρα με μοναδικό αποτέλεσμα, λόγω της αδυναμίας πληρωμής των φορολογουμένων, να μην εισρέουν έσοδα στα ταμεία του δημοσίου. Αυτό που ζητούμε από την πολιτεία είναι το αυτονόητο, είναι η υιοθέτηση ενός νέου μείγματος οικονομικής πολιτικής, χωρίς οριζόντιες πολιτικές λιτότητας με έμφαση στην ανάπτυξη, μέσα από πρακτικά και άμεσα εφαρμόσιμα μέτρα.

Χρησιμοποιούμε την ανάπτυξη σαν ευχολόγιο χωρίς όμως να λαμβάνουμε μέτρα που θα εξυπηρετούσαν προς αυτή την κατεύθυνση. Για παράδειγμα μεταξύ άλλων απαιτείται: επιτάχυνση του ΕΣΠΑ και ειδικότερα των προγραμμάτων που στοχεύουν στη στήριξη της επιχειρηματικότητας, της απασχόλησης και της κατάρτισης ανθρώπινου δυναμικού, ενεργοποίηση του Αναπτυξιακού Νόμου και των Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα, απλούστερες και ταχύτερες διαδικασίες έγκρισης επενδύσεων, ειδικά σε κλάδους υψηλής προστιθέμενης αξίας, για την οικονομία και την απασχόληση, μείωση των φορολογικών συντελεστών για τις επιχειρήσεις, ώστε η Ελλάδα να καταστεί ανταγωνιστική σε σχέση με τις γειτονικές της χώρες.